საბერძნეთის თავისუფლება მისი ისტორიის ერთ-ერთი მთავარი თავია.
ნავარინოს ბრძოლა (1827). ეს საზღვაო ბრძოლა გადამწყვეტი მომენტი იყო საბერძნეთის დამოუკიდებლობისთვის ბრძოლაში. ბრიტანეთის, საფრანგეთის და რუსეთის საზღვაო ფლოტებმა დაამარცხეს ოსმალეთის ფლოტი ნავარინოს ყურეში, რამაც გაზარდა საერთაშორისო ზეწოლა ოსმალეთის იმპერიაზე.
პარიზის ხელშეკრულება (1830). ამ ხელშეკრულების შედეგად, რომელიც ხელი მოეწერა დიპლომატიური ძალისხმევის სერიის შემდეგ, ოსმალეთის იმპერიამ აღიარა საბერძნეთის დამოუკიდებლობა და ბერძნულმა სახელმწიფომ მიიღო საერთაშორისო აღიარება.
საბერძნეთის სამეფო (1832): ბავარიის პრინცი ოტო ფონ ვიტელსბახი გახდა საბერძნეთის პირველი მეფე და ბერძნული სახელმწიფო კონსტიტუციური მონარქია გახდა.
დემოკრატიისკენ დაბრუნება (1974). 1974 წელს საბერძნეთმა ჩაატარა რეფერენდუმი მმართველობის ფორმის შესახებ, მონარქია დემოკრატიით ჩაანაცვლა და ძალაუფლება ხალხის მიერ არჩეულ საპრეზიდენტო სისტემას გადასცა.
საბერძნეთი განაგრძობდა განვითარებას, როგორც დამოუკიდებელი სახელმწიფო, მაგრამ მისი ისტორია გრძელი და რთული იყო.
საბერძნეთის ისტორია მე-20 საუკუნეში: საბერძნეთმა მე-20 საუკუნეში მრავალი გამოწვევა განიცადა, მათ შორის ორი მსოფლიო ომი და სამოქალაქო ომი. მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ, ის გაეროს და ნატოს წევრი გახდა.
თანამედროვე საბერძნეთი: დღეს საბერძნეთი სუვერენული სახელმწიფოა, ევროკავშირისა და ევროზონის წევრი. მისი კულტურული მემკვიდრეობა, მდიდარი ისტორია და თვალწარმტაცი პეიზაჟები მსოფლიოს სხვადასხვა კუთხიდან მილიონობით ტურისტს იზიდავს. ქვეყნის დამოუკიდებლობისა და განვითარების ისტორიამ ღრმა კვალი დატოვა მის კულტურასა და ეროვნულ იდენტობაზე.
ეს არის საბერძნეთის დამოუკიდებლობისთვის ბრძოლისა და თანამედროვე ერის სახით განვითარების ისტორიის ძირითადი მომენტების მოკლე შეჯამება.